Sognenett-leiaren: – Det digitale klasseskillet bør settast på dagsorden

Gjennom sommaren stiller vi ei rekkje sentrale personar i telekom-bransjen nokre faste spørsmål om blant anna kvardagen etter korona, situasjonen i telekom-sektoren, og om dei sjølv.

Ole Petter Hatlevoll er dagleg leiar i Sognenett, og har vore det sidan 2011. Han starta i selskapet som markedssjef i 2009. Sidan har selskapet gått frå tre til 19 ansatte og – med hans eigne ord – frå «hobby- og dugnadsbreiband til ein anerkjent leverandør i bransjen». Ole Petter sitt i tillegg i styret hos både Fiberforeningen og ATB-Nett.

Internett like sjølvsagt som vatn og straum

– Korleis har korona-våren påverka selskapet generelt, og arbeidskvardagen din spesielt?

– Sognenett opplevde ein brå auke i nettbruken i heile Sogn. Over natta gjekk heile Noreg over til å arbeide heimefrå, vi inkludert. Gjengen i Sognenett trivst godt ilag, vi er ein tett samanknytt gjeng og det er dyktige folk som arbeider her, men dette er utfordringar ein aldri før har stått overfor. Det var tankar som rokka ved heile kulturen i verksemda: Korleis ta vare på lagkjensla? Korleis vert arbeidsdagen når dei tilsette ikkje lenger får småpraten rundt kaffimaskina? Kva måtte til for å ta vare på både montørar og tryggleiken til kundane?

– Denne perioden har vist oss kor viktig dei små sosiale interaksjonane er. Vi var raske på å innføre uformelle møter via Teams, samstundes som dei tilsette var flinke til å ringe kvarandre for ein prat. Enten for å diskutere jobbrelaterte saker, eller å idèmyldre om korleis dei best skulle sjonglere den nye kvardagen som forelder, kollega og barnehage-/skulelærar.

– Eg trur òg at pandemien for alvor har plassert internett på lista over ting som «sjølvsagt skal vere der», på lik linje med innlagt vatn og straum. Kundesenteret vårt har sett ein auke i antal spørsmål om diverse lugging på trådlause signal. Med den nye videochat-kvardagen har forbrukarane også skjønt kvifor det er så viktig med god opplastingshastighet.

– Har de gjort tiltak for å betre IKT-tryggleiken for dei som har måtta arbeide heimefrå under koronapandemien?

– Nei, vi såg ikkje behovet for utvida IKT-tiltak. Dei tilsette har lenge hatt høve til å arbeide heimefrå, så dei tiltaka var allereie på plass.

– Kva for endringar trur du blir permanente også etter at pandemien er over?

– For Sognenett sin del så har alle vorte komfortable og trygge med å jobba heimefrå. Ein ser at leveransen vår framleis held god kvalitet og alle tilsette har vorte dyktigare på bruk av digitale verktøy som Teams, Zoom og liknande. Samstundes har alle og einkvar innsett verdien av ein sosial arbeidsplass. Framtida vil nok ha ein kombinasjon av desse to, men eg trur nok ikkje vi vil sjå eit skifte mot 100 prosent heimekontor. Men heimekontor har blitt ein meir «akseptert» arbeidsform og ein meir naturleg del av fleksibiliteten, alt etter kva, korleis og kven ein skal jobbe med akkurat den dagen.

– Elles i samfunnet har til dømes lærarane måtta lære seg å undervise gjennom videosamtalar. Ungane samarbeidde på prosjekt ilag over videochat og besteforeldre song nattasongar via Facetime til borneborna. Næringslivet har sett at ein ikkje må flyge på dagstur for å ha møte. At det kan ha noko å seie for videokonferansemarknaden framover, er sikkert.

– Digitalisering, kommunikasjonsløysingar og miljø vil eg tru vil vere «heite» tema framover. Ei anna sak som bør komme meir på dagsorden er det digitale klasseskiljet. Det er enda mange som ikkje får levert skikkeleg breiband, og dette er noko som burde vore like viktig som straum og vatn. Det må løysast med ei enda raskare plan enn det som ligg på bordet i dag.

– Så gjenstår det å sjå om antibacen er komen for å bli på daglegvarebutikkane – auka medvit om hygiene vil nok sitja i ei god stund framover.

Bransjen må omstille seg

– Kva er den største utfordringa for telekom-sektoren akkurat no?

– Det er alltid utfordringar i telekombransjen og det er vel årsaka til at denne bransjen er særs interessant å jobbe i. Vi har i mange år bygd internettmotorvegar, og hatt ein kundemasse som skrik etter produkta ein tilbyr. No er dei fleste kommersielle områda utbygde, og samfunnet utviklar seg fort. Da må ein som operatør omstille seg. Dette gjeld både bemanning og kompetanse internt i bedrifta, men også utvikling av forretningsområda. Korleis skal selskapet framleis ha vekst, utvikling og peike seg ut som den føretrekte leverandøren i framtida? Dette er spanande spørsmål som eg trur fleire stiller seg i desse dagar.

– Kva er det viktigste som skjer på fagfeltet eller interessefeltet ditt akkurat no?

– Å sørgje for å leggje til rette for at vi får levert til alle som ynskjer å ta del i den verda som motorvegen fiber gjev. Etter korona har folk flest sett at dei må ha gode kommunikasjonsløysingar - no. Da må ein sette «alle klutar til» for å levere til flest mogleg, raskast mogleg. Internutvikling, digitalisering, kundereise og omstilling er heite tema hos oss.

– Kva trur du blir dei viktigaste telekom-relaterte politiske sakene dei neste åra?

– «Breiband til alle», kobbersanering, Vula (Virtual unbundled local access, journ.anm.)/tilgang i nett, og regulering av marknaden.

– Den nye e-lova: For eller imot? Fordelar og ulemper?

– Eg har ikkje fått sett for mykje på endringa enda. Slik eg ser det er konklusjonen at så lenge ein er underlagt ekom-lova, har ein også plikter jamfør tilretteleggingslova. Aktørar som blir anmoda om dette frå etteretningstenesta må etter mitt syn kunne stole på at informasjon, innsyn og personvern blir ivareteke på ein trygg og forsvarleg måte. Det må ein kunne framvise gode retningsliner og system på. Klare grenser for ansvar og tilgongar må vere tydelege. Utan å vite omfanget kan det også vere utfordrande som tilbydar å avsjå teknisk personell, og å sette inn eksternt utstyr.

«Ferskingen» frå bygda

– Hva er den vanskelegaste, artigaste eller rareste oppgåva eller utfordringen du har møtt på i jobben?

– Det var nok i starten då eg begynte i Sognenett. Det er vel ingen løyndom at denne bransjen har mange forkortingar og bransje-uttrykk. Som relativt ny på bransjesamlingar var det derfor noko vanskeleg å henge med i svingane. Eg mistenkjer også at enkelte dro på litt ekstra når denne «ferskingen» frå bygda kom på samling. I starten prøvde eg meg på å berre svare ja, men såg fort at det vart avslørt. Den einaste måten å komme ut av det med æra i behald var å snakke med brei dialekt, ekte Sognamaol. Dei fleste datt fort av og berre nikka til svara mine.

– Kva er den viktigaste redskapen du brukar i jobben?

– Eg føler at dette blir eit klisjésvar, men her må eg svara «meg sjølv». Det er heilt klart det viktigaste for å skape gode relasjonar og løysingar for kolleger og samarbeidspartnarar. Sognenett kan aldri verta betre enn oss som arbeider der. Derfor oppfordrar vi til idèmyldring og å tenkje høgt. Det er rundt kaffimaskina at dei gode idéane får bein å gå på.

– Hva er det første du gjer når du starter på jobb om morgonen?

– Ein liten prat i gangane med folk for å få oppdatering om det er noko nytt, både privat og jobb. Deretter er det kaffikopp og ein snus innafor munnviken (ein av få laster), for så å oppdatera meg raskt på bransjenyhetsbrev og sjekke e-post.

– Korleis held du deg faglig oppdatert?

– Gjennom bransjenyheitsbrev og aviser, nettverk, kurs og utdanning, samt interne statusmøte.

– Kva for elektroniske dingsar eller appar blir med deg på sommarferie?

– Både telefon og datamaskin er med. Teams-appen blir brukt i jobbsamanheng ved behov og for å halde seg oppdatert. På fritida likar eg å halde meg i form, helst ved å bruke fjellet. Strava og Polar blir mykje brukt for å finne nye turmål og segment. Elles det er det kjekt med Instagram. Her finst det mange tips til plassar ein kan besøke, for i år er det norgesferie som gjeld.